De opdracht hield in dat wij onze levensloop op papier moesten zetten. De medewerkster van de Raad van Kinderbescherming vond dit een goede manier om ons beter te leren kennen. We waren al een beetje hierop voorbereid tijdens de voorlichting en het leek ons ook wel leuk om te doen. Uiteindelijk was het toch nog een behoorlijke klus, die een hele wandeling door het verleden werd.

Het tweede gesprek ging verder op onze levensloop en was een prettig gesprek. We konden ons al geen voorstelling van het gesprek maken, los van een aantal dingen die ons vooraf gemeld waren. Het gesprek vond bij ons thuis plaats, maar dat was niet om het huis te inspecteren, aldus de medewerkster. Ze wilde wel een indruk krijgen van waar wij woonden en dat leek - ondanks de bende van de nieuwbouw om ons heen - goed. Wat er allemaal in het gesprek zelf besproken is, laat ik maar achterwege, want dan zou ik nog eventjes door moeten tikken....

Een maandje later ontvingen wij ons rapport ter inzage. Het was allemaal positief en het advies viel ook positief uit. Kortom: wij kregen beginseltoestemming en mogen nu dus verder gaan met adoptie. Hoe dat verder gaat vertel ik later nog wel eens, maar het begint met......... zoals in de rest van de procedure met wachten.